Ĉu Nenio kaj Ĉio Diferencas

Se oni povas fari ĉio, tio volas—ĉu samas nenion ne povi?

La demando pri kiu mi multe pensas nuntempe: Ĉu vere estas diferenco inter la malsanecojn kaj la denaskaj limitigoj? Tio ĉi gravas, ĉar mi ne sciias kiel konsideri miajn malsanojn kaj la rezultatajn limitigojn sen ankaŭ kredi, ke mi rezignis ĉiujn miajn celojn. Senson havas: se mi ne povus fari ion, kiam ĝin povus?

Kondukante hejmon pli frue hodiaŭ, mi pensantis pri kiom, mi bezonas limitigi miajn esperon kaj celojn. Poste mi komprenis, ke tio ĉi demando ne estas tio, kio gravas. Anstataŭ, la povo estas alia parto de decidi. Intertempe, mi havas malbonan kutimon ŝarĝi min per tro multaj hobitoj kaj projektoj. Lingvoj, skribi, kodadi, apreni ĉio, kio mi povas plenegigi en mia cerbo, mi fluiadas el unu al alio sen neniom ne majstri.

Nu, kial gravas? Se mi ne estas majstro de tio ĉi aŭ tio, tiam kio? Klara estas: mi ne havas tion, pri kio senti fieron. Jam mi proksimiĝas al la grava afero. Koncedinde, eviti la enuon ankaŭ motivas min, sed mi jam ne dediĉas sufiĉan pensadon al fiero, kaj ĝia manko. Kiel mi sentus estimon pri tio, kion mi ne estimas? Ĉu gravas, ke mi povas paroli kvar lingvojn, se mi ne havas nenion, kion diri, nek neniun, kiu atentas?

Eble mi estas plia homo destinata al vido de mallaŭta senespero.