Klap van een Belg Ik kreeg een klap van een Belg met veel vet in z’n gezicht. Hij wachtte me op met wat maten. Even daarvoor bij de pisbakkenstraat was ik jolig tussen hen in gaan staan. Hollands stadsjoch op hun festival met hamburgers, bier en Beck en David Bowie.

In het publiek herkende ik ‘m later dwars door m’n dichtgeslagen oog. Ik smeet z’n dierbare petje tientallen meters mensenmassa verder. Die was ie kwijt. M’n blauwe oog leek net cool en overovermorgen weg.

We praten nog na in Nederlands wat alleen hij verstond. Maar we begrepen elkaar, samen luisterend naar Zita Swoon.

twien