Keer Kring

Ik val in herhaling iedere keer val ik van grote hoogte in hetzelfde ravijn ik struikel over dezelfde uitstekende tegel op het marktplein denk nooit op het juiste moment aan het afstapje mis telkens weer die ene tree op het wankele trapje maak op die bepaalde plek keer op keer dezelfde misstap ik val bij herhaling in herhaling iedere keer kies ik voor de doodlopende weg bij een splitsing nooit volg ik het juiste pad achter beide dovemansoren blijf ik nat voor het mijden van de zwarte kat loop ik onder de ladder door elk etmaal opnieuw in verbijstering op het spoor dwalend in't eigen en de koppies van onschuldige anderen altijd willen ook al kan ik niet veranderen meer willen moeten kunnen dan wenselijk is weer zin verkeerd om om uitdrukken waarachtig en wis nooit geef ik mijn duizenden en één fouten per @maal toe ik vang de hazen die zijn bedoeld voor de koe Ik kan niet anders dan in herhaling vallen stoten aan dezelfde stenen staan op inmiddels wel erg lange en zere tenen Dag in dag uit dezelfde lach veroorzaken van de boer met keuze pijn nooit val ik een keer af van houden aan de strakke rechte lijn altijd mijn pijlen gericht op het vervalst kloppend hart het is en het blijft het verliezend nood lot door mij uitentreure getart ach kon ik maar een keer op een dag iets anders doen dan dit mijn doen en laten niet uitdrukken in stemmig zwart op wit maar als ik dat kon dan zou ik hier en nu niet kunnen bestaan want leven op aarde houdt in dat je dagelijks rondgaat in dezelfde baan het spel spelen zoals vooraf is bepaald door de zon en de maan.