S.N.I.T. (Sporadische Nachtelijke Inspanningen T) ; bij de Eerste Hulp post

Bij aankomst in het hospitaal na de best rustige en ontspannen verdoofde heenreis met de Trauma Bakbrommer begon ik zomaar tranen met tuiten te huilen. Een uur geleden vonden ze mij thuis naakt, bloedend en stervend van de pijn. Nacht tv en het tweede laptop scherm hadden diepe wonden geslagen in mij en mijn ziel. Nu vond ik het opeens erg beschamend en waarschijnlijk moest ik daarom huilen met mijn ene nog goede oog. Ik werd met een betraand gezicht op een brancard de eerste hulppost binnen gereden.

De artsen bekeken de schade. Ze werden op de hoogte gebracht van mijn zaak, vondst, reden van mijn naaktheid. Ze vroegen of ik mij iets kon herinneren. Ik zei 'Ja bijna alles, jammer genoeg'. De artsen haalden ondertussen met fijn gereedschap allerhande stukjes uit mijn lijf. Ik vertelde ze dat ik keek naar de erotische loop op RTBS69 en op verzoek van de programmamakers zette ik de laptop aan en klikte op een aanbevolen link. De link bracht mij op een ander kanaal van BSTL69 en ze adviseerden mij een webkanaal met rondborstige deernes. Het kanaal opende en op dat moment zaten daar twee vrouwen en er volgde een hijgend geluid en een knal. De BH's van de vrouwen explodeerden, het laptop scherm versplinterde onder de druk. Ik viel even flauw, na een paar minuten kwam ik bloedend bij en belde met de mobiel 112. Op tv was een andere loop begonnen dat verdoofde de pijn een beetje.

De artsen plukten tijdens het verhaal BH scherven en plastic beeldscherm splinters uit mijn lijf. Ze zaten overal en maakten gaping wonden vooral in mijn gezicht. Die webcam modellen zijn ook zo vreselijk aantrekkelijk vooral als ze niks laten ontploffen. Ik kan niet dicht genoeg bij het scherm zitten. De borstenhouder scherf in mijn rechter oog kwam gelukkig vrij eenvoudig uit de oogbol en ik was maar 25% zicht kwijt. Ze verzekerden mij dat ik 90% van die 25% toch al niet zag. Ik haalde opgelucht maar pijnlijk adem. De laatste stukjes rondom mijn schaamstreek werden heel voorzichtig maar vaardig met een pincet er uitgetrokken.

De artsen liepen weg uit de kamer en schudden meewarig hun hoofd. Ik bleef een poosje alleen achter maar na tien minuten kwam een zuster met zo'n patiƫnten operatie ding. Ik lag daar nog altijd naakt maar minder want ik was verbonden, droeg een ooglapje en ruim beplakt met pleisters. De dokters hadden aangegeven dat ik voldoende was opgelapt om terug naar huis te gaan. Thuis kon ik beter herstellen in de warmte van mijn eigen knusse huis. Ik trok het dunne stofje aan en liep zo het ziekenhuis uit.

Buiten was het best fris en vochtig. Vervoer en geld had ik niet en moest de 13 kilometer terug naar huis lopen. Mijn poging om te liften werd geen succes. Ik koos voor een beschutte maar langere wandelroute, het is toch niet prettig om opvallend losjes gekleed te lopen langs de snelweg. Straks moest ik thuis alle tweede scherm splinters en scherven uit de vloerbedekking plukken en opzuigen. Daarna het gelekte bloed nog uit het stugge vloerkleed verwijderen met een zeepsopje. Dat andere webkanaal met die bloedhete vrouwen moet ik vanavond maar niet aanklikken op mijn derde scherm tablet. Dan voorkom ik brandwonden.