Lastige Gevallen in de Rede

Geen Vandaag reportage met Deelnemer 11

Vandaag is alweer de derde dag van zeer verhitte protesten ingegaan. Wij staan hier bij de woordvoerder van deze opgewonden horde de heer en meester Van Voorbijgaande Aard.

Deelnemer 11 – Voorbijgaande wat wilt u bereiken met deze protesten op het malie kolder veld en omstreken?

VVA – Ik wil dat er een einde komt aan het koude weer. Het kan niet zo zijn dat we dit maar zo moeten laten gebeuren, dit ongewone spul zomaar binnen laten en dat nu pril in het jaar juist tijdens de stille winter maand januari waarin ze anders nooit iets dergelijks het land binnen laten!!!

Deelnemer 11 – Wie acht u verantwoordelijk voor deze kwalijke, deerniswekkende toestanden?

VVA – De staat Smægmå, met name de regering, dat onze kabinetten voortdurend vallen kan ik nog wel verdragen maar dat ze dan tussen dat omvallen en opstaan door zo laks worden en alles maar binnen laten waaien in dit land stuit mij tegen de enorm brede borst. Mijn torso verzwakt waar u bijstaat omdat die venijnige koude ongewild en ongevraagd op ieder moment van de dag binnendringt, zou kunnen binnen dringen dan. Ja, er is geen enkele aanleiding voor dit weer, van de regering eis ik al dagen lang een warme reactie op onze toch zeker niet onopvallende aanwezigheid, hier, maar ook op de Dåm in de Kopstad, op vele plekken in iedere koude stad waar mensen namens mijn landelijke organisatie tegen kou en sneeuw opkomen voor onze rechten op stukken aangenamer weer, omstandigheden die minimale aanpassing vereisen, waarop het asfalt gewoon zichtbaar blijft en niet wordt bezoedeld met sneeuw, ijs en dus zout, pekel van de zwakzinnige geest als je het mij vraagt.

Deelnemer 11 – Wat wilt u dat deze nogal instabiele regering hier tegen doet?

VVA – Ik vond dat ze prima bezig waren, aanmoedigen van de handel, investeringen in fossiele brandstoffen mogelijk blijven maken, vlieguren maken, aanmoedigen van kopen en verkopen van land naar land, te land ter zee en door de lucht, heel veel drukte om niets regelen daarom snap ik niet dat ze opeens afzien van dat opwarmende beleid en overgegaan op een nieuwe koude handelsoorlog vol sleetjes, wanten en mutsen. Echt waardeloos gedonder, Hou vast aan je eigen waarde, vastgoed heet het niet voor niks, blijf geloof houden in dit alles vastroestende systeem zodat we niet langer glibberen over de wegen of erger vallen alsof we zelf een kabinet zijn. Dit is onmenselijk, ik had gehoopt dat we dit nooit zouden meemaken, nie wieder kalt.

Deelnemer 11 – U heeft nogal wat kritiek gekregen van met name de staatsomroep maar ook van diverse mensen in het bedrijfsleven die vinden dat het weer zoals het is niet de verantwoordelijkheid is van de de staat als ook de mannen achter de bedrijven die hier goede dure garen bij spinnen, leveranciers van brandstoffen voor warmtebronnen en verkopers van vluchten voor lui die bij de eerste vlok natte sneeuw in verband met diep gewortelde ijstijd angst al naar veel warmere streken vliegen.

VVA – En de handelaars in sneeuwschuivers, pekel en ander gereedschap waarmee mensen zich staande proberen te houden in deze zware gladde tijden niet te vergeten, De verenigde winkeliers en fabrikanten van sneeuwschuivers hebben zelfs geprobeerd mijn thuiswerk kantoor met zwaar vuurwerk te bestoken, Dit ging maar net goed voor mij omdat hun handen te koud waren voor het aansteken van de lont, zelfs de vuurwerkbommen die werken met klittenband konden ze niet losrukken en daardoor mijn huis tot ontploffing brengen. Ik had niet gedacht dat deze bedrijven zo misdadig goed georganiseerd waren, duidelijk alleen gericht op een gewelddadige oplossing voor een eenvoudig op te lossen conflict situatie. Stuur de kou buiten en haal de warmte terug! Simpel.

Deelnemer 11 – Versimpeld u dit probleem niet een beetje?

VVA – Natuurlijk niet, ik weet gewoon wie hier achter steken. Dit is een complot van de killen tegen de warmen. Die lui weten van geen ophouden, willen het liefst alles koud maken, ik heb zelfs een kast in huis die daar aan meewerkt, om hun een plezier te doen! Dan toch dit toe laten, hier zo, waar op elke lijn wel een grenswacht staat die alles wat omgaat tegen kan houden, dan kunnen ze heus wel een koude front weren, hoor! Je zegt gewoon ga terug naar je eigen ijzige plek daar waar de ijsberen dansen en de poolvossen klaverjassen! Niet hier in dit heerlijk gematigde kikkerland met steeds minder kikkers maar meer algen, voor alles heeft de natuur een ander goed ontwikkeld plan.

Deelnemer 11 – U wilt de weer grenswachten wederom in de lucht?

VVA – Meer blauw in de lucht! Zon, warme temperaturen, met een T-shirt aan buiten zitten elke maand ieder jaar, net als vroeger elders, stukje zuidelijker van ons, de flora is inmiddels ook al overtuigd dat het hier thuis hoort mits, die wachten, en ze zijn er al, opgeleid en wel maar weer wegbezuinigd natuurlijk, altijd hetzelfde, dan heb je eens een keer iets goeds en dan dit. Flikker toch op man, val maar weer om en verschuil je achter een non subject, de economie, jeetje als je dat serieus meende dan zaten we hier niet te kleumen op dit in alle haast aangemaakte terras op dit malie tropen kolder veldje, gelukkig hebben onze terrasverwarmers hier inmiddels een warme oase van gemaakt. Zelfs de Basjoo bananenstruik groeit alweer. Zo mag ik het zien! Niet van dat besneeuwde, gewoon volop aan de bak met die instrumenten en de wereld tot een smeulende massa maken.

Deelnemer 11 – Ik moet toegeven dat ik inmiddels zonder een spoortje weerzin al in mijn naakte niet zo brede torso voor u zit en zeker uitkijk naar een heerlijk moment in de door u meegenomen mobiele spa massage bubbelbad maar toch vraag ik u is dit hele gebeuren niet totaal onverantwoord?

VVA – Ja en? Dat is toch de hele opzet van deze onderneming, of ben ik nog altijd een roepende in de permafrost toendra een goed welwillend mens echter voor niemand te horen en te zien? Ondanks de vele protesten met haardvuren en brandstapels en niet al te winterse barbecues, gezellig samen in een minuscule tropen polder met toepassing van kunstmatig slimme warmte bronnen, het is een genot maar ik wou dat het niet noodzakelijk was, dat het gewoon zo was zoals de bedoeling was van ons meerjarenplan opgezet door het grote internationale bedrijfsleven in samenwerking met de landelijke overheid, zij die de ooit pot dichte deuren moeten open laveren, praten, aansturen met behulp van rechtszaken, handelsmissionarissen, al eeuwen aangemoedigd en of met de hulp opgericht van diverse leden van ons Smægmåånse Tartzsårenhuis. Soms Deelnemer 11 vraag ik me af waarom ik je heb aangenomen, je hebt het recht niet om mij te bekritiseren, daar betaal ik je teveel voor! Hou eens op met vragen stellen en ga naar je plek in het heerlijk warme massage bad. Dit kon anders weleens de laatste keer zijn dat ik me laat interviewen op mijn eigen zender, omroep en dergelijke.

Deelnemer 11 – Dank u Van Voorbijgaande Aard voor u bijdrage, ik ben u zeer erkentelijk voor alles, zonder u had ik geen Lamborghini en eerlijk is eerlijk deze wagen is absoluut ongeschikt voor een winters weer type, alleen daarom al ben ik en blijf ik zeer erkentelijk voor alles wat u doet om te zorgen dat dit we aan deze toestanden een einde maken waaronder het te pas en te onpas beschikbaar maken van heerlijk bubbelende warme water met opties voor een geweldige zinnenprikkelende voetmassage.

VVA – Ik denk dat ik je contract openbreek 11.

Het Rommel en Rotzooi Treurvers

Rommel en rotzooi twee handen op één onderbuik ze zijn zeer gehecht aan alles wat je maakt en of gebruikt rommel en rotzooi ze zijn altijd in de buurt maken deel uit van alles wat gekocht is of gehuurd de beste vijanden voor altijd in de dagelijkse inkomsten strijd iedereen staat voor de eeuwigheid bij deze beide makkers in het krijt elke leraar voor ieder schoolbord en iedere scholier de slager, de consumentenbond en stichting lekker dier

rotzooi en rommel horen erbij, ze zijn je verplichte averij ze zijn de printer cartridge en het entree poortje voor de rij ze zijn het onvermijdelijke effect van het huidige bestaan de vaste onkosten en het inkomen behorende bij iedere kringloopbaan waar rommel is is rotzooi ook samen zijn ze het vuur en de rook het stoplicht en de stroom, de windmolen en het paneel ze zijn dat ene botje dat blijft steken in de keel en de kosten die je daarvoor moet maken bij het ziekenhuis ze zijn de winkel via golven of een kabel elk etmaal thuis

rommel en rotzooi komen overal samen in de grote afvalbak zijn de stropdas bij het nette pak, druppelen bij elk lek door ieders dak rommel en rotzooi komen in folders of met getekend briefpapier staan in rijtjes op het etiket en in de fles van elk merk bier waar jij bent zijn zij ook jij het vuur zij de rook of andersom jij de rook van het heilig rommelig vuur het is goedkoop of het is duur maar het blijft rotzooi hoe je het ook bekijkt waarmee je het driftige bestaan als uranium verrijkt rommel en rotzooi je raakt er nooit vanaf zoals de cover van het korenoogst boek hoort bij de extra kaf t

rommel is onderdeel van elke inzet bij iedere handeling het is zowel de uitgave, de lezing als ook de nabespreking rommel en rotzooi je wilt er het liefst vanaf maar als je poogt dat te doen komt het juist op je af waar je het ook dumpt het komt altijd weer bij je terug het is de vaste geankerde last op de schouders en de rug het hele lichaam bezwijkt onder het enorme gewicht het zit zelfs opgesloten in dit verdomde gedicht het is de plek en manier waarop het is gepubliceerd de gedane zaak neemt verdomme wel een keer en steeds dezelfde weg terug in de kop waar het is ontstaan rommel en rotzooi zitten in een vaste baan

ze leven als luizen op al onze zere hoofden huizen in ergernissen en in haarkloven komen aanhoudend tot ons via alle ingenomen stop contacten zitten als inkt op het papier van contracten rommel en rotzooi er komt nooit een einde aan als we blijven meegaan in deze zeer verstrikte ons omringende vaste baan tweebaans, drie, vierbaans, vijf baans, tijdelijke en zenuwbanen waar we geacht worden om ons in te moeten bekwamen door als waanzinnigen werkenden wonen we allen in overstromende huizen een plek vol lijsten, krukken, draden en daarom heen buizen voor de stichting van de bouw als ook de stichting van het gezin er in het zit besloten in onze met liefde aangeleerde als groot gegeven zin rommel en rotzooi zijn om het gat van elke stad de ring het ongeluk en daarna de verkeersopstopping de vervuiling is rommel's bijnaam de vergiftiging die van rotzooi maar het is en blijft dezelfde kooi al die vuile bijwerkende naam woorden drukken we in dat zelfde bodemloze meer maar het gedane neemt ook met andere woorden geen keer

rotzooi en rommel gooi je het in zee komt het weer boven of spoelt het weer aan wil je het voor morgen laten liggen zie je het onvermijdelijk al voor het opstaan ze kloppen je hart te snel op, maken je lever te zwaar verkankeren de cellen en verstoren vol enthousiasme elk goed bedoeld gebaar rommel en rotzooi blijven zitten om je als een tweede derde en zelfs vierde huid ze horen in iedere luidspreker, bij de klankkast van het afstandelijk opgenomen geluid ze zijn samen niet te kloppen eenmaal op gang geholpen niet te stoppen vluchten noch vechten is zinloos want door elke inzet wordt het meer wil je het kapot slaan doe je alleen jezelf en anderen zeer maak je de rotzooi klein wordt rommel juist groot rommel en rotzooi is dit huidig bestaan even onontkoombaar als de dood dicht je rommel dan gaat de rotzooi lekken de bron ervan laten ze iedere keer door zelf geproduceerd afval bedekken rommel en rotzooi een meedogenloos stel vergelijkbaar met kommer en kwel met tandenknarsen en geween rollen van steeds dezelfde op de piek aangekomen terug rollende steen rotzooi en rommel zijn onze allerbeste vrienden voor de eeuwigheid ze zijn het spul waarmee ieder kinderbedje tot datzelfde eindeloze punt wordt gespreid

en bedankt

Van Voorbijgaande Aard & De Elite Zonder Contract

treden vandaag op in het op afstandbestuurbare cultureel tele visie centrum

Mijn begeleiding stond vroeger bekend onder klinkerende titel amateur ex groep van liefdeswerk en oud papier, een beetje hipper ingekleurd maar tegenwoordig is mijn begeleidingsband stukken handiger verpakt ik noem deze horde mij getrouwen inmiddels “De elite zonder contract”

Ze komen keer op keer opdagen voor allerhande degelijke bijdragen nemen deel aan het strijdperk voor overwinningen en nederlagen in de hete harde wedde strijd voor kwaliteit en winnaarsmentaliteit maken ze zeer bondsgetrouw deel uit van mijn oorblog bestuursbeleid

Elitair en Zonder Contract godzijdank niet meer bestempeld als amateur ook al is het hetzelfde merk parfum maar met een heel andere geur Het kan allemaal dankzij de vreselijk ingenieuze mix van ingrediënten spelen met woorden gaat namelijk niet ten koste mijn overdosis centen

Je krijgt niks meer dan weinig tot niets ja alles is en blijft feitelijk gelijk maar ze hebben een heerlijk welluidende naam klinkend als het aardse slijk De elite zonder contract spelen voor mij bij de vele optredens de zalen plat terwijl ik een beetje op het podium blijf cirkelen rondom mijn enorme gat

Ik strijk met alle eer, doe later de leuke dingen en krijg cultuurlijk alle lof en als ik het alweer niet naar mijn zin heb kruipen zij door mijn stof Het is niet anders, 't heeft zo moeten zijn, het is door het lot duur betaald zij geboren om te spelen in het perk door mij en de mijnen zo bepaald

De elite zonder contract is een geweldige inwisselbare begeleiding de luchtige vulling van mijn steeds toenemende persoons vereer ring die amateur status ondertussen omgeruild voor een wat modernere naam en als dat niet meer voldoet noem ik ze De discipelen van het bestaan

of De meesters van het luchtledige, misschien De helden van de tijd Kranigen van de stroom, De hoogwaardigheidsbekleders van het tapijt De toonbaren van het bejubelde, De koningen van het ontroonbare, Tovenaars van het onverklaarbare, De heilige geesten van het ingevarene

Zo lang ze maar zonder zich te beklagen elke oorlog komen opdagen voor hun bijdrage aan de metersdikke stapel van onder en neder lagen noodzakelijk voor het innen van een eeuwige stroom aan geldbedragen die de toeschouwer schare met alle contractuele verplichtingen moet betalen

P.R. (Post Rijm)

...dit weer nodig voor de instandhouding van een kunstige schijnvertoning waar winst en verlies hetzelfde moeten voorstellen als de schat voor een koning strijden in het perk voor als slagroom opgeklopte eer zonder werkend geweten een uniek kijkspel aangemaakt om door je beschermheren te worden bezeten

Schermziekte

“Meneer Voorbijgaande Aard u lijdt aan schermziekte” dat zei de arts tegen mij, amechtig hangend in onzekerheid aan de dunne scheidslijn. Voor ze deze diagnose konden stellen hadden ze een data onderzoek nodig van maar liefst zes weken, vijf dagen, drie uur, twee minuten en dertig seconden zei een zeer net sprekende robotstem aan de ene, verre kant van de telefoon. Schermziekte kende ik niet maar ik was heel ontdaan toen ik het te horen kreeg. Ik moest meteen janken, hoelang heb ik nog vroeg ik als eerste, het moest namelijk wel terminal zijn. De arts zei dat ik nog niet in levensgevaar verkeerde tenminste niet meteen, daar was wel wat meer voor nodig dan dit, en omdat ik er zo vroeg bij was kon ik dat vroegtijdig uitloggen eenvoudig voorkomen door toepassing van zeer hardnekkige uitstel want ik verkeerde nog maar in de eerste fase van dit plots opgekomen kwalijke, zeer ongezonde nieuwe euvel.

Ik vroeg dan maar een andere wel bekende vraag voor artsen, welke pillen moest ik waar in pluggen zodat ik hiermee beperkt levend verder kon leven met van al wat is en kan zijn een stuk minder natuurlijk. De man sprak over vijfmaal daags een USB stick en drie keer per week een aangelijnde upgrade van dokter Mirco Google verder moest ik vaker dagen zonder scherm leven om de voortslepende afhankelijksproblematiek danig te verminderen. Die uitspraak deed pas echt pijn, er zijn zoveel dingen die ik moet volgen, de koersen, het veldrijden, de aandelen, de geweldige films op net flix, sky home video en prime video, echt ongelooflijk goed, daar een dag zonder zitten is als een dag niet ademen. Vreselijk moeilijk. De arts begreep dit allemaal heel goed, hij had er vaak mee te maken gehad, ook persoonlijk, nog altijd moest hij het volgen van zijn eigen aandelen en bijbehorende koersen overlaten aan bevriende bankiers. Het was echter een noodzakelijke ingreep om stukken langer gelukkiger te leven. Ik moest het maar zien als een oplossing voor een probleem en niet als een ziekte ook al noemde hij het dus zelf wel zo. Hij had net zo goed kunnen zeggen dat ik leed aan het zelf probleem oplossend vermogen door mijn geheel eigen persoonlijke werkomgeving, het persoonsgebonden lijf.

Ik kon dit niet rijmen met het missen van schermtijd, een intens verlangen daaraan vulde hele dagen, vooral de lange, bij het opstaan dacht ik aan alles wat ik later zou gaan beleven al zittende turend naar het leven van anderen op geruime afstand van mijn werkelijkheid, mensen laverend door een grote variatie aan bedenkelijke landschappen, teksten van anderen declamerend alsof ze het zelf zo wouden zeggen, rond banjeren met schietwapens, in het kader van een of 't andere boodschap mensen zogenaamd vermoorden voor een vrij vaag goed bedoeld doel, de boodschap van de predikant regisseur overhevelen van grote grauwe grijze hersenmassa in iets minder grijze massa, ik hier zij heel ergens anders, driftig bezig met overleggen en sponsor gelden optrommelen via een tam tam voor een nieuw vers komend film met serie potentieel project, iets over verraderlijke lege machten die een heel land meeslepen naar een hel van ongekende proportie en een stel helden met enorm geweldige krachten, ogenschijnlijk heel normale acteurs maar dan opeens zetten ze zichzelf om in meneer en mevrouw blockbuster, die met raket aangedreven anus, vuurspuwende oren en ongekend harde scheldwoorden de aarde redden van een andere serie van oorzaken en gevolgen, en dan later na de basis film volgt cultuurlijk een hele serie waarin Blok en Buster vrienden maken, verliezen in de bikkelharde strijd tegen de oerlelijke maar uiterst pientere vijand, gemaakt uit een combinatie van natuur en ai (marimba) door een zootje waanzinnige wetenschappers, biologen en micro computer biologen of zo en ik dat dan moeten missen omdat ik lijd aan schermziekte dat zou te erg zijn, erger dan dood gaan denk ik. Daar hoor ik namelijk nooit goede verhalen over van die arme mensen die daar eenmaal over lijden. Als er een god en hemel is of duivel met hel dan beschikken die vast en zeker over alles bedwingende zwijgcontracten.

De dokter zei dat ik misschien moest overwegen om ergens anders naar te turen. Hij noemde geen voorbeelden daarom vroeg ik, de vers bakken patiënt inmiddels in onzekerheid verkerend, door, over en weer door. Waar dan naar? Wie, wanneer, met welke ogen en hoe laat? Ik bedoel die schermen zijn er toch voor, ze zijn speciaal gemaakt voor langdurig turen, de programmatuur er op aangepast, leuk gemaakt voor dat ene doel, kijken en soms een beetje luisteren, mijn hersenen vinden dat enorm leuk, mijn ogen hebben geen enkele moeite met kijken naar ingebeelde verhalen, ook al zijn ze in principe niet van mij afkomstig toch maak ik ze mij meteen eigen. Geef me alsjeblieft werkzame, schermziekte genezende tips geneesheer! De dokter zei dat ik naar bladzijden kon kijken. Ja, nou, alsof die zo vreedzaam en goed zijn, daar zitten dezelfde predikanten aan het taal spinnewiel, makers en herhalers van dezelfde soort verhalen, waarin mensen die doen alsof met elkaar praten alsof ze echt zijn daar zijn en doen alsof ze ergens zijn waar ze nooit waren, zullen zijn, alsof ze zo willen wezen, ze zijn er misschien ooit geweest maar nooit niet op die ene dag en dat ene moment en al helemaal niet dachten ze wat ze volgens de auteur van het vehikel moesten denken en meestal ook niet deden zoals wel wordt beschreven, fake!!! riep ik, dit is van het zwart en de pot met de ketel gerukt, trouwens aan iedere episode op een scherm gaat zo'n boekwerk vooraf. Dit is meer van hetzelfde maar misschien nog wel ernstiger. Het lijkt op wel zeer gerichte marketing, direct contact met de hersencellen van mij, een onschuldig heerschap, oog in oog met een hoop donkere lettergrepen in conclaaf met klemtonen figurerend op een bleke achtergrond, ik in onmacht gezeteld op een zetel voor zitten lijden aan het einde maken der tijden gemaakt, mijn tijd aan het verdoen en dat nog wel op advies van u een heerschap die ik zeer hoog acht, enorm, een ongelooflijk geweldig en zeer kunstig en kundig mediageniek persoon. Kom bedenk iets beters ter verbetering, verheffing van mijn volkse en slaafse kijk aard, u zit toch ook niet dag in dag uit te turen naar schermen en blaadjes niet wiegend in de wind, waar kijkt u zo al naar als u ogen voorwaarts zijn gericht?

De arts zei dat ik misschien wegkijken moest overwegen dat als er iets was dat heel erg dringend aanwezig is, zo goed als zeurt om aandacht, gewoon door daar te zijn met een optie voor aanzetten dat ik dan kijk naar een plek op de muur, plafond of de vloer, en daar dan niks van noch over denk. Dat is onmogelijk dokter, dat kan ik niet, ik ben geen god, ik ben een eenvoudig heerschap maar dan met terminale schermziekte, ik moet ergens heen kijken waar anderen iets doen, bewegen van a naar b, springen, draaien, praten, geluid maken, iets laten waaien in de wind, met een pijl gooien op een klein rond rood oogje schijnbaar residerend in de ogen van een stier, al heeft niemand die stier ooit gezien, en dan een ander aan de zijkant van het spektakel, opgetogen in een zwart pak heel overdreven roepen one hunderd and eighty !!! of een man in een hele dure auto die dan zo snel mogelijk rondjes rijdt op een afgebakend parkoers met een aantal vijanden die hij moet verslaan door sneller over rechte stukken en door bochten te gaan, en dan daar tot hij over dat vooraf bepaalde finishpunt heen gaat met het jammerlijke volk achter hem of erger als die ene rijder mijn voorkeur heeft omdat hij of zij dezelfde taal spreekt en dingen zegt als “het is..” dat ik dan in mineur ben omdat die ene die in een andere auto rijdt en in een andere taal over dezelfde dingen praat voor mijn favoriet eindigt.. daar moet een echt deugdelijk mens naar kijken en het later over hebben tijdens een nabespreking, er iets aan vinden of juist niet, of niet dan. De dokter klonk bij het aandragen van andere opties steeds minder zeker, absoluut niet vol overtuiging van het eigen gelijk, je kon hem al sprekende horen piekeren over eigen gedrag en dat van zijn soortgenoten. Waar kun je zoal naar kijken op een dag, dus alles behalve naar een scherm maar wat is een scherm anders dan een façade, een spiegelbeeld van de geest waarin het leven zich lijkt af te spelen maar waarin eigenlijk niets gebeurt. Dat je als mens je hele leven waarschijnlijk alleen nog maar bij jezelf naar binnen kijkt, je eigen immobiliteit dan voorziet van een aangeleerde geluidsband, een script vol spanning, avontuur en ogenschijnlijke diepgang maar er gebeurt daadwerkelijk niks, helemaal niks, en toch en toch.

De arts wees me er op dat er mensen zaten te wachten op zijn woorden, dat ook zij moesten horen wat er niet aan het lijf en en of geest deugde, op welke wijze ze ongezond waren of juist verkeerden in blakende gezondheid, ze eigenlijk hadden moeten dartelen in de weide in plaats van zitten sippen in zijn preekkamer, mensen vol verlangen en energie in de zenuwen verkerend over een kluwen wrikkende cellen, een wel of niet spoedig naderend einde, een pijntje, een lichte irritatie of meer, helse pijnen! Dus...

En ik dan? U belt mij op na zes weken waarop ik in de zenuwen zat over mijn eigen naderend einde, ik heb me dingen voorgesteld, onvoorstelbare zaken, ik ben al meermaals begraven en weder opgestaan omdat ik er niet hard genoeg in geloofde, het verhaal niet voldeed, ik wil een fatsoenlijke kwaal met een degelijke oplossing, desnoods lange, zware kuren en diverse vormen van therapie, gymnastiek en zware oefeningen waarin ik weer leer denken en of praten misschien die beide wel een keer tegelijkertijd, iets met een doel waar ik naar toe kan werken zodat ik mijn over over over klein kinderen kan zien opgroeien en horen hoe goed ze tv kijken en computer taal leren beheren, het rij bewijs halen of beter het vaar bewijs, dat lijkt me in de toekomende tijd een stuk handiger. Iets waaraan gezonde mensen lijden in plaats van zo'n nieuwerwetse kwaal net gekomen uit de koker van de afdeling medicijnman fictie. Dit is helemaal niks, ik voel me volkomen verloren zeker in dit bedrijvig heden waarin geen mens meer zonder een verbeeldend scherm kan optreden. Heeft u niet iets in de aanbieding waarvoor ik pijnstillers kan slikken en dan tegen beter weten in van de beter wetenschap beter worden dan ik ooit was?

Piep tjielp tjielp piep tjielp piep

U luistert nu naar Bennie, de AI assistent van dokter Kolder, Uw geliefde huisarts heeft eigenhandig de verbinding met u verbroken, hij heeft het zo drug, drug, drug. U kunt echter wel via het economisch efficiënte telefoon menu iedere maand de aan u voorgeschreven zo goed als verplichte medicijnen bestellen om u schermziekte te bestrijden. Wij hebben alle informatie daarover alvast doorgespeeld naar alle daarin belanghebbende derden, vierden en vijfden, partijen die economisch belang hebben bij u in samenwerking met u vele kwalen, de vele bij werkenden van de geneesmiddelen u tijdens het leven voorbeschreven, met onze kennis van zaken hebben we onder andere de volgende partijen ingelicht, publieke en commerciële omroepen, de schrijvende pers, de orerende pers, alle mogelijke internet diensten, data leverancier(s), de leveranciers van de gebrandmerkte schermmiddelen zodat ook zij weten waar op ze moeten letten als u toch erg lang naar het u door eigen toedoen ziekmakende apparaat kijkt, de overheid om u als een simpel statistisch gegeven toe te voegen in hun data bestand over het aantal schermziekte lijders, tevens hebben wij contact opgenomen met een aantal therapeutisch directe belanghebbenden dit aangaande de te volgen therapie om u kwaal in goede beperkte banen en aan goede koper lijnen of glazen vezels te leiden speciaal voor bijzondere mensen zoals u die lijden aan deze ernstige ongeneeslijke terminal kwaal. Wij hopen dat u dit niet bezwaarlijk vindt indien wel, jammer dan. Wij zullen u voortgang blijven monitoren. Dank u voor u bereidwilligheid om door ons gediagnosticeerd te worden, wij wensen u een zo goed als gelukkig mogelijk nieuwjaar en veel progressie bij u [online] therapie.

De man die de tijd vergat

U bent op mijn weblog terechtgekomen omdat u een gat wil graven en niet weet hoe dat moet. Ik ken dat, zo wou ik ook een gat graven en wist het niet. Online kon ik geen informatie vinden, tips over gereedschap, tijdslimieten, diepte, kwaliteit, motivatie en deugdzaamheid. Dagen werden weken maar niemand zei, liet me lezen, deed voor hoe ik gaten moet graven, niet waar noch wanneer. Uiteindelijk heb ik het allemaal zelf moeten doen. U beste lezer van Van Voorbijgaande Aards klus stukje wil ik deze ellende besparen. Het tijdverlies, de vertwijfeling, dat voortdurende onzekere gevoel oog in oog met de grond of iets anders dicht en vast zonder.

Ik wil u alleen overal mee helpen, daarom doe ik dit allemaal voor u en u behoefte aan grote en kleine gaten voor in de solide ontoegeeflijke aarde of een wand. Prijs mij maar, maar niet te hoog of duur, gewoon af.

Gaten, een gat, wat is het? Neen, wat is het niet? Dat is de correcte vraag. Het is wat u weg haalt of voor u is verwijderd, in ons geval willen we dit zelf doen. Alles is nog daar. Het ligt daar niet te vermurven. Niet vanzins te wijken voor u zin aan een plek waar dat niet meer is.

U wil ook een gat. Mijn eerste advies voor u. Zoek een plek voor dat gat, niet elke plek is klaar om gat te worden. Het is aan u en u paar ogen, gezonde verstand om te bepalen wat de beste plek is voor het eerste daarom meestal het beste gat ooit. Het gevolg van dit eerste advies is dat ik u moet wijzen op voor gaten vriendelijke omstandigheden, iedere plek is niet voor niks geschikt. Is het gat voor een ander dan is het handig om het daar te graven waar deze is en er gerede kans dat hij of zij er daadwerkelijk in gaat. Doet u dat niet vallen er 100% zeker een aantal wild vreemden in, misschien als het te dicht bij u zelf is iemand die u kent zoals u zelve.

Is het gat precies daar voor dan is dit juist een goed plan. Kortom waar. Waar! Dit is erg moeilijk, hier had ik het meeste moeite mee. Ik heb daarom na lang wikken en wegen besloten om gebruik te maken van mijn intuïtie. Deze was wat roestig omdat ik er zo weinig mee deed en sinds het gat is niks mee doe, leven zonder is ook best te doen. Het ligt daarom weer op zolder bij de vergeten hobbies en onleesbare tekens voor aan de wand. Echter voor een echt goed gat is deze materie onontbeerlijk.

Ik inhaleerde het spul der intuïtie ging staan en keek toe met exact afgestelde ogen turen naar alles en op zich kan in alles wat er is een gat. Nu zag ik echter in dat ik maar één of twee gaten wou en wel in de tuin en een andere in de muur van buiten voor een deur naar binnen. Ik leefde al een poos rondom mijn huis maar kon er niet in en dat zat me dwars zo zag ik nu, een tuin is voor gaten maken sowieso de perfecte locatie.

Nu had ik twee plekken en dan komt dus het volgende probleem hoe maak je opzettelijk niks van iets. Welke middelen heb je daar voor nodig, hoe lang moet je met dat spul werken voor het andere spul afwezig is. Ik had er wel wat over gelezen in de Wetenschap International maar deze gegevens kon ik niet gebruiken op het aan mij gegevene, beide dingen bespraken andere leegtes op een andere manier en in een andere tijd gemaakt. De wetenschap International schoot alweer te kort.

Ik stond met mijn handen in het haar voor het potdichte. Dit moest ik ook al alleen doen, geen hulp van niks, niemand, tijdschriften, kranten archief, de bibliotheek noch het instituut voor gaten op de wereld, zelfs de markt kon me niet helpen, bleek dat ze daar maar een gat hebben en deze telkens weer opnieuw gebruiken. Ik liep naar de plekken waar de gaten moesten ontstaan en riep “Hoe?” De kern van ieder probleem.

Ik ging bidden, hulp vragen bij elke bekend opperwezen mij bekend, op de bij deze goden verplichte manieren maar het bleef stil, geen info. van boven was beschikbaar, of de goden waren samen op weg naar een symposium voor onzichtbare zeer dwingende bewindvoerders over methodieken en op volgelingen toepasbare technieken betreffende overheersing. Niet te porren voor twee gaten meer, ze maken ze liever zelf en in één keer duizendvoudig. Ik stond tegenover de materie, lijnrecht er tegenover, zij vast van plan zo te blijven versus ik vast van plan daar iets tegen te doen.

Ik douwde mijn vinger tegen de buitenmuur, de vinger boog, de muur week niet, De aarde was een stuk minder standvastig en daarom besloot ik daar te beginnen aan gat 1. De aarde wist van wijken, ik had alleen verwacht dat het ook echt zou verdwijnen maar eenmaal een gaatje werd de rest een hoopje. Een stapel op de rest van de stapel. Dat kon wel eens lastig worden. Een gat wordt een hoop. Vandaar dat die goden juist daar zoveel woorden aan vuil maken. Ze halen weg en dit komt op die plek. Dit was niet mijn bedoeling maar het is en blijft een vast gegeven waarmee ik rekening moet houden en u dus ook, het gat en de hoop waren rechtevenredig maar het gat moest er wel komen, ik had het zelf bedacht, net als u.

Dus ik gedoogde de hoop, daar vond ik later wel een plek voor. Ik wist toen nog niet hoe diep dat gat ging worden, hoe lang ik ging graven, eerst alleen met de blote hand later vond ik diverse instrumenten uit waarmee ik vlotter kon graven, deze instrumentjes kunt u na afloop van dit stukje kopen bij de merchandise afdeling van writeas, het zijn spatels, lepels en scheppers gemaakt van restmateriaal. Het gat werd uiteindelijk drie keer zo groot als mijn tuin, de hoop dus ook. U kunt de restanten ervan ook al aanvragen bij dezelfde store. Het is vooral handig voor het vullen van gaten.

De helft van de hoop heb ik uiteindelijk gebruikt voor het maken van een dijk om mijn vers geschepte grote gat, een afzetting tegen ongewenste blikken op mijn creatie. Een wal tegen de vijandelijke wereld uit op verovering van mijn diepe gat, of hen die het willen vullen met hun resthoop.

Dat was dan dat. De muur was nog altijd dicht, mijn huis kon ik nog niet in. Dat zag ik zo. Ik ging op zoek naar mijn opgedolven restmateriaal, uit de hoop gevist. Door alles wat ik had uit te proberen op de wand ontdekte ik twee bruikbare stukjes waarmee ik andere stukjes uit de muur kon breken en er door de voortdurende herhaling een kruipgat ontstond en dus ook een hoop rommel. Na weken hannesen werd de opening zo groot dat ik er recht op door kon lopen. Ik was intens tevreden over het bereikte niks. Het enorme gat en de doorgang van binnen naar buiten en vieze versje. Meer dan dit kon ik niet behalen binnen de mij beschikbare periode, alles wat ik nodig had lag voor me, iedere dag zag ik in mijn afgrond, stond ik in de ruwe onafgewerkte opening tussen buiten en binnen te turen over die leegte en naar de dijk die het beschermd. Ik stak dan mijn duim op naar de goden nog altijd elders verkerend en zei 'zo nu ben ik één van jullie'. Zouden ze komen met uitnodigingen voor hun vele uitjes, aanbiedingen en redevoeringen en dan houdt mijn dijk ze hopelijk tegen. Mijn gat is door hun afwezigheid tijdens de creatie goddeloos, het is eentje waar ik niet over wil heersen, die ik niet wil controleren maar gewoon vanuit mijn positie wil zien hoe het zichzelf zonder hulp weer met nieuwe materie vult.

Ik help u alleen door er op te wijzen dat het mogelijk is om een gat te maken, enkel door te willen en met het stellen van vragen en deze zelf te beantwoorden. Eventueel met een beetje bijstand waarmee u het nodige gereedschap bij de writeas store kunt aanschaffen of een stukje van mijn hoop om ongewilde gaten te dichten, meer kan ik namelijk niet voor u doen.

Met vriendelijke groet ...

VVA miniserie Therapeutische Stukjes

(Deel 1 van 1)

Nog geen week geleden begon dit hele proces. Ik had iets gehoord over een stand van zaken, omstandigheden iets voor een reactie maar ik zat daar, dronk mijn oplos koffie en pas toen ik op zoek ging naar een homp koek drong het door 'Ik vind er niets van' Ik schrok behoorlijk want ik vind overal iets van. Dat is voor ons type als de natte neus van een hond, blijft dit effect na een oorzaak en een gevolg uit dan is er iets goed mis.

Meteen zat ik en zak en as, mijn leven was van een nieuwe hardcover voor de volle prijs gekocht in een echte boekenwinkel veranderd in een beduimeld exemplaar bij een kringloop winkel voor alles en ook wel eens een boekje. Het boek was qua inhoud hetzelfde maar toch helemaal anders. “Vreselijk!” citeerde ik de auteur Hubert Schimmelpenninck, onterecht onbekend gebleven, hiermee uitdrukking gevend hoe ik me op dat moment voelde. Het besef drong meteen diep door, ik zag het zelfs in de spiegel van de ziel van anderen, in hun pupillen, het klonk door in het timbre van elke stem, ik was niet langer de beste versie van mezelf nu ik zomaar op eens ergens niks van vond.

Ik had dringend hulp nodig. Ik sloeg de gouden gids open op zoek naar kennis uit het verleden en heden over mijn soort onthutsend gedrag, aanstootgevend was het zowaar ik u brom. In de gids vond ik diverse kenners op alle gebieden waaronder ook Helers gespecialiseerd in tijdelijke onverschilligheid [aanbevolen] Ik zocht naar sterren, tekens der beoordeling des waardige tijds, zodat ik de beste heler uit de reeks kon inhuren. In de papieren versie stond niks maar eenmaal aangelijnd waren er meer dan voldoende meningen over deze categorie helers te vinden. Het waren allemaal prima mensen, vak lui, met een zekere staat van dienst, dat zag ik zo, niks dan lof, zelfs al waren ze dat niet, of minder goed dan uitstekend, de nood was inmiddels zo hoog dat ik een bijna vier sterretjes therapeut gewoon wel moest accepteren. Gelukkig kon ik terecht bij iemand met bijna 5 sterren, de laatste ster was net niet tot de rand toe gevuld.

Een uur daarna had ik een afspraak voor de dag daarna, De van alles wat iets wetende man had de ernst van de situatie ingezien en alle andere afspraken naar achteren geschoven. Ergens niets van vinden is in ons reactief leven vergelijkbaar met een zwaar ongeval op de weg voor de EHBO, hele hoge nood.

DE dag daarop zat ik tegen over de therapeut, Hein, een broodmagere man, een afgetrainde duurloper waarschijnlijk en deed mijn verhaal. Hein luisterde aandachtig. Ik vertelde dat ik de radio aan had gezet en er een bericht was over een situatie in een regio op een bepaald vakgebied en dat ik amper luisterde en enkel genoot van mijn bakje oploskoffie, mijn stem brak toen ik de boodschap overbracht. De therapeut keek verschrikt, zuchtte diep, daarna deed hij snel zijn hand voor de mond, een heler mag dergelijke emoties nooit tonen aan een cliënt maar soms is het te erg. Ik kon ook zien dat Hein eigenlijk onbedaarlijk wou huilen in plaats daarvan ging hij op de vloer liggen en ademde een paar minuten diep in en uit tot kalmte was herwonnen.

Hij zei “Mijn excuses, ik had gehoopt op een minder moeilijke situatie, eentje waar ik geen nachtje over moet slapen, helaas.” Ik bood daarop mijn excuses aan en hij accepteerde deze schoorvoetend. Hij trok zijn vlinderdasje recht, rechte zijn schouders met een waterpas en sprak op gemaakt lijzige toon “U moet weten dat ik altijd mijn uiterste best doe om mensen te helpen maar ik doe geen belofte aan niemand niet, ik weet niet zeker of ik kan zorgen dat u na deze kuur nooit weer tegen iets aan loopt waar u niets van vindt echter in de meeste gevallen slaag ik er in om dit voor een zeer lange periode te voorkomen” Ik vond dit geruststellend en zei dat ook. Hein knikte waarmee hij aangaf dat ik werd gehoord. Dat deed me goed, zo vaak komt dat niet voor. Ik besloot daar gebruik van te maken door nog iets te zeggen “De crisis situatie bij Ajax gaat me na aan het hart!” Ook dit veroorzaakte een duidelijke reactie, hij drong er echter op aan om hem de ruimte te geven zijn werkplan voor mijn euvel te vertellen, uitleggen wat ik en hij allemaal moesten doen om voor op het goden gouden paadje over de tienbaans snelweg rijden zo snel mogelijk weg van OZ en zijn miniseries, het omroepland van onverschillige zaken. Nu was het mijn beurt om te knikken, en ik besloot meteen mijn kwek te houden over Ajax.

Hein liep naar een digitaal bord aangesloten op zijn mobiele telefoon. Hij liet een punt zien op een heel wit vlak en sprak “Dit is waar u zich bevindt” vervolgens liet hij een kaart van Smægmå zien en zei dit is waar we zo snel als mogelijk terug naar toe gaan. “Goden zij dank” citeerde ik weer Hubert Schimmelpenninck, mijn favoriete auteur voor citeren, zijn taal is altijd zo helder en eenvoudig, echt iemand die bij de essentie blijft en niet voortdurend afdwalen naar regionen die niks te maken hebben met hele verhaal, gewoon taal om taal te maken, daar vind ik namelijk ook niks aan.

“U bent vorige week in het nergens terecht gekomen. Het is aan mij om te ontdekken waarom maar we moeten eerst en vooral denken aan de toekomst. Het vinden van de oorzaak is niet per c noodzakelijk om het euvel in de nabije toekomst te voorkomen. Het is echter mijn taak om alles tot de bodem uit te zoek, de onderste steen van het fundament boven halen en als dat eenmaal klaar is een ander meer opleverend bouwwerk neerzetten.” Ik knikte heel erg. Hein ging voort. Op het grote scherm liet hij al pratende en wijzende zijn plan voor mij zien en vertelde daarover. “U gaat van A naar Beter, laat u niet van de wijs brengen door alle afleidingen en afslagen, gaat vermetel voort naar u doel, daar waar de rivier der eeuwige verschilligheid, betrokkenheid stroomt als een wilde en alle mensen meesleept naar het intens grote geluk der voortdurende communicatie, discussie en oproer. Het paradijs waar u sinds vorige week uit bent verstoten.” Nou ik stond op uit mijn grote luie stoel en gaf Hein een daverend ovatie, ik was om, tot nu toe dacht ik dat mijn probleem zelfs te groot was voor een zo goed als vijf sterren therapeut. Niks is minder waar.

Om daar te komen moeten we iedere week samen een paar uur doorbrengen, uw verplichte verzekering betaalt mij, eveneens verplicht, en ik praat dan tegen u, toon u het goede beeld onder andere op dit scherm en dat net zolang u het zich kunt veroorloven en tevens tot u weer 'daar' bent, wederom verscheen de kaart van Smægmå op het scherm. Ik was blij verheugd dat ik iemand had gevonden die dit voor mij over had, die iedere week een paar uur met mij door wou brengen en praten over dingen die mij nu niet bezig houden in verband met die kwalijke onverschilligheid maar er dan weer toe doen en dat we dit allemaal samen doen met mijn verzekeraar en zo zij hij dat is in feite iedereen daar, weer wijzend op de land kaart en vooral op alle bewoonde gebieden. De rest voegt verdomd weinig toe aan de staatskas en dergelijke. Al die bomen, grassen, dat water en die lucht, daar heb je verder helemaal niks aan. Hein vond overal het zijne van, dat was goed om te horen en zien, een heerlijke uitgesproken persoonlijkheid, een man van het woord met oordelen over alles uit zijn mond naar voren gebracht met alle woorden in zijn hersenen aanwezig, geweldige ervaring. Zo wou ik ook weer zijn. Ik zag ook dat het geluk bij hem er van af straalde.

Na anderhalf uur zo aanhoren wat ik allemaal moest doen en wanneer moest ik weer naar huis. Ik was een beetje huiverig dat ik daar zo meteen waarschijnlijk een moment van de dag weer op een stoel of bank zou zitten, iets zien en horen en daar dan niks vinden. Het kon altijd ooit op ieder moment van een etmaal waarheid worden, een rilling liep over en of door mijn lijf door die gedachte of misschien ook wel door de kou terwijl ik door de kou fietste van stad terug naar het dorp. Thuis gekomen volgde ik het advies van Hein en deed er alles aan om te voorkomen dat ik ergens niets van kon vinden. Ik zag een plant met een dor blaadje en zei 'Daar maak ik notitie van', ik keek naar de muur, en zei 'mooi, mooi, lekker dicht' en zo voort alsmaar bevestigend dat het er was en dat ik daar was om er iets van te vinden net zo lang alles weer normaal was op de wereld. Ieder uur deed ik digitaal verslag van mijn vorderingen op de Hein Verbeter je Wereld Applicatie, zodat hij de data die ik aanmaakte kon analyseren en we deze volgende week konden gaan bespreken. Heerlijk, al die vorderingen zei ik tegen de App, ik gaf het een 8 op een lijn van 10, dat zou de nodige gespreksstoffen opleveren, dat weet ik zeker.

Sindsdien weet ik dat ik aan mezelf moet blijven werken zodat ik een beter mens ben dan ik was en nu nog ben, opdat de wereld zich aan mij zal tonen en eenmaal daar dit dan blijft doen. Echt daar vind ik wat van en zo hoort dat.

S.N.I&i.t ; i merkt iets op

I mag ik iets Natuurlijk mag zeggen over jou? jij dat i. \ / i I

---

Jouw leven is puntloos. ... \ / i I

---

Daar heb je een punt i. / i I

---

Moszes en Berg ; Moszes heeft een berg werk verzet.

Moszes – Berg! Berg! Daar ben je eindelijk!

Berg – Ha die Moszes, leuk je weer eens te zien.

Moszes – Ja, o ja, goed inderdaad, fijn dat je weer even naar de vallei gaat voor de jaarlijkse boodschappen, zeker in verband met de komende feestelijke opening van het nieuwe lawine seizoen.

Berg – Nou zover is het nog niet, ik moet alleen wat kleefpasta regelen bij de berg reparateur, allemaal tegen de schrijnende scheurlijnen in de westelijke wand.

Moszes – O, nou hoe dan ook, ik heb vijf, zes misschien wel zeven weken doorgebracht met het opstellen van een lijst waarom ik toch niet kon komen bij de vorige opening van je lawine seizoen.

Berg – Dat klinkt als een berg werk Moszes

Moszes – Ha, ha. Is het goed dat ik de samenvatting daarvan aan je voorlees.

Berg – Prima, maar ik moet wel voor zonsondergang terug zijn op mijn plek.

Moszes – Zo samengevat zijn het maar 15 hoofdpunten.

Berg – Ga je gang Mo, al dat dadigheidswerk mag niet ongehoord en roemloos ten onder gaan.

Moszes – Ik pak het eerste papier van het rapport er even bij, klapper openen, ik zag je van verre aankomen daarom heb ik alles mee gebracht. Ja, hier, pagina vier. Beste Berg het spijt me erg dat ik niet aanwezig kon zijn bij de opening van het lawine seizoen. Ik had het nogal druk met de volgende zaken ;

Punt 1 – De economische pieken en dalen van de Blaasbalg Industrie en zeker de niet onbelangrijke rol van mijn bedrijf Moszes Blaasbalgen BV en Moszes Blaasbalgen Incorporated BV en Moszes Blaasbalgen LLC BV, zie hiervoor de bijlagen 1-11 vol grafieken over het wel en wee van de bedrijfsvoering.

Berg – Nou bedankt alvast.

Punt 2 – De organisatie van het Blaasbalg Festijn in het Dorp Dörp gelegen aan de oostzijde van jou, Berg, met name het transport en het onderdak van de blaasbands, fanfares, toeters en bellen orkesten, zie voor meer uitleg over dit geldig excuus punt bijlagen 12 en 13 voor een groot verslag over dit Blaasbalg festijn met bijbehorende knipsels, festival schema, recensies, informatie over artiesten en dergelijke.

Berg – Altijd goed om het nog een keer te beleven

Punt 3 – Het schrijven en houden van de inleidende speech voor de opening van het Blaasbalg Symposium in onze geliefde kopstad Smægmå, zie voor meer bijlage 14, de speech met QR link naar het mijnrioolbuis filmpje van de speech in de Grote Stadshandelshallen De Groene Ovalen Zaal voor een uitzinnig publiek.

Berg – Dat wil ik zeker niet missen.

Punt 4 – Het inwerken van diverse familieleden in de productie en de administratie van de Blaasbalg fabriek met name op de afdeling Balg Constructie en bij het Transport waarbij vooral vrouw Magda 3 de opvolger van de weggelopen derde vrouw Gertrud 2 de nodige aandacht vroeg, zeker in die periode rondom het smelten van grote hoeveelheden sneeuw op je zijden, in het bijzonder de meest door het goddelijk licht beschenen flank. Geen bijlagen hierover, enkel een zucht...

Berg – Och.

Punt 5 – De voorjaar verjaardagen van de kinderen Hans, Heinrich, Horst, Karl Heinrich, Hannah en Helga, zie voor de foto's van de zeer gezellige familie feestjes, bijlage 15 en het bijbehorende feestprogram op bijlage 16.

Berg – Altijd leuk.

Punt 6 – De vakantie met mijn tweede vrouw Esmeralda Juanita Maria en vijfde vrouw Masja en onze nakomelingen naar de Cøsta Blæncå en het in die periode plannen en later uitvoeren van de vakantie naar Beniedørm met de eerste vrouw Greta 1, vierde Lucia Abril Concha Valeria en zo bleek uiteindelijk ook de vervangende derde, de foto's had ik graag willen laten zien in bijlage 17 maar de man van Kóðàk Foto Ontwikkel honk heeft het fotorolletje perongeluk weggegooid nog voor er ook maar één foto was ontwikkeld van deze perfecte zonvakanties. Bijlage 17 bestaat daarom slechts uit alle bewaarde bonnetjes.

Berg – Ahah, uhuh..

Punt 7 – In die periode waarop ik je anders zeker had bezocht had ik heel veel problemen met de verbouwing en aanpassing van de meest recente aanbouw aan Villa Mo's Walhalla, de slaapzaal voor kinderen als ook personeel van het familiebedrijf voldeed niet aan de overdaad aan normen van de staat Smægmå betreffende woningbouw, isolatie, ruimte, verlichting, veiligheid en ventilatie en nog veel meer. Hiervan geen bijlage, ik meld alleen dat het toen speelde.

Berg – Melden is niet onbelangrijk.

Punt 8 – Mijn hobby, Alpenhoorn spelen, vroeg die dagen, om eerlijk te zijn het hele jaar door, ontzettend veel tijd, De alpenhoorn is zeker geen eenvoudig instrument om te bespelen al ziet het er heel simpel uit, Ik had toen net een ander model, een meter langer dan een normale, en er werd van mij verwacht dat ik ondanks dat iedere zondag thuis in de tuin samen met oom Heinrich III op Tuba, neef Gunther op Marimba, Tante Hansje op viool en buurman Gaston op klarinet een stuk voor een dergelijk kwartet en alpenhoorn ten gehore bracht. Ik had heel veel moeite met stemmen van die nieuwe, daarom dus ook dat ik er niet kon zijn die dag. Bijlage 18 is een CD van mij en het kwartet waarop we stukken spelen van bekende Smægmåånse componisten zoals Arvo Tross Kompås Partytuur, Wolgang Dramadeus Popart en natuurlijk Didø.

Berg – Ik ben benieuwd.

Punt 9 – Eh.. waar staat die ook alweer, even bladeren...

Punt 10 – Dan 10 maar eerst. Zoals je weet was er in die dagen veel oproer omdat boeren en burgers op je flanken een Hellehond hadden gespot, over de grens gekomen van Helland waar deze dieren de volledige vrijheid genieten om alles te doen wat God verboten heeft. Wij willen dat niet, dus moest er een jacht georganiseerd worden op dit gevaarlijke creatuur, natuurlijk werd er van mij verwacht te helpen bij deze jacht. Onze jacht vaardigheden zijn befaamd in deze streken, Vater Mosvijf kon met zijn luchtbus een krekel raken op vijfhonderd meter afstand met een blinddoek op. De hellehond is nooit gevonden maar we deden ons best, bijlage 22 is een foto van mijn vader in gezelschap van andere jagers, hij heeft die dag maar liefst vijf edelherten, zeventien vossen, vier everzwijnen en een bruine beer geschoten, het hele dorp had er maanden van kunnen eten maar des ondanks gingen ze de dag daarop weer jagen.

Berg – Goh.

Punt 11 – Ik heb negen nog altijd niet ontdekt. Eckehardt mijn op drie na oudste zoon was die dagen zwaar ten val gekomen na een incident op de werkvloer, we moesten hem heel vaak bezoeken in het hospitaal, aan zijn bed zitten, vertellen hoe het met de zaak ging zonder hem, steunen zodat hij snel weer de oude werd en ons familie bedrijf wederom op hem kon bouwen. Het viel allemaal erg tegen, de breuk was gecompliceerd, Hij onze Ecke was ingewikkeld gevallen volgens de doktoren en moest derhalve met zeer complexe methodieken herstellen. Menig computer programma is bij hem ingebracht om dat herstel te bevorderen maar na een maand synchroniseren en updaten was hij eindelijk weer in staat om een marathon te rennen onder de 2 uur 30. Duidelijk een teken dat hij fit genoeg was om op therapeutische basis 10 uur per dag administratief werk te verrichten op zijn geheel eigen persoonlijke computer. Bijlage 23 bevat de beste foto's van de gecompliceerde breuk en ook de uitslag van de marathon van Nord Brein Best Falen, Eckehardt staat halverwege de eerste bladzijde, nummer 56.

Berg – Uhuh, ahah

Punt 12 – Een andere reden waarom ik je niet heb bezocht is dat ik al heel lang kamp met mentale problemen met name op het gebied van berg bestijgen, Ik voel dan heel veel weerstand en negatieve energie, Mijn buurman Gaston adviseerde mij daarvoor in therapie te gaan. Zijn vrouw had een vriendin die gespecialiseerd is in klim vrees en daar kon ik pas terecht juist in die periode dat ik van plan was langs te komen, ondertussen heb ik menig sessie achter de rug en maak al best wat vorderingen, mentaal kan ik al een berg of vijf beklimmen voor ik bezwijk aan de klauter angst echter als ik dan tegen een echte flank op kijk word ik nog altijd erg nerveus. Het is de bedoeling om komend therapie seizoen met een groep een paar heuvels op te lopen en dan hopelijk later onder begeleiding van een mentaal klim deskundige een heuse flank zoals bijvoorbeeld de jouwe. Bijlage 24 is haar visite kaartje en een folder met beschrijving van de klachten en behandeling.

Berg – Goed dat het er is.

Punt 13 – Het was ook in die tijd dat er een virus rondwaarde en veel van mijn echtgenotes en kinderen kregen dit te pakken waardoor ik ook de nodige maatregelen moest treffen. Ik besloot het merendeel van mijn tijd op kantoor door te brengen, ik sliep daar drie weken op een vouwbed tot het virus over zijn hoogtepunt heen was en ging daarna poliklinisch naar huis, pas toen de laatste van de kinderen was opgehouden met snotteren kwam ik weer volledig thuis wonen. Bijlagen leken me niet nodig, ik heb gewoon een aantal statistieken aangevraagd bij het Smægmååns bureau statistiek voor gezondheid betreffende deze periode die zoals je zal zien overeenkwam met het invallen van de dooi in het hooggebergte. De cijfers liegen er niet om, significant meer griep dan eerder en er na. Deze statistieken heb ik gewoon tussen het verslag van dit gebeuren gestopt maar dus niet als bijlage, dit voor de duidelijkheid.

Berg – Oké. Goede gezondheid is het allerbelangrijkste Mo.

Punt 9 – Ah eindelijk gevonden, Tijdens de vroeg voorjaarlijkse controle van de voertuigen waarmee ik en mijn familie onze blaasbalgen moeten vervoeren naar het vliegveld of direct naar onze klanten was gebleken dat bij maar liefst een kwart van de busjes en vrachtwagens de wielen vervangen moesten worden en weer een ander kwart in aanmerking kwam voor vervanging in dit geval door milieu vriendelijkere oplaadbare voertuigen, Dit bleek meer werk dan gedacht en al dit werk moest ik natuurlijk beheersen, verdelegeren en begeleiden. Net toen ik dacht dat deze klus af was bleek dat een kwart van de wagens eerder goedgekeurd toch niet meer voldeden aan de vele eisen die de staat stelt aan transport van blaasbalgen en mensen, nu moesten we de remmen van alle voertuigen behalve die nieuwe oplaadbaren ook nog laten controleren en de meeste daarna verbeteren, afstellen of vervangen met remmen behorende bij het eigenlijke voertuig ipv de rem systemen van andere modellen te recyclen. In bijlage 19 zie je mij in diverse stadia van ergernis en uiteindelijk als trotse eigenaar staan voor mijn opgewaardeerde en goed gekeurde wagenpark, duimpjes omhoog en brede glimlach, eind goed al goed, bijlage 20 bevat overzicht van alle reparaties, bijlage 20b van de kosten en bijlage 21 de overdaad aan regels van de bureau staat met betrekking op met name zwaar transport.

Berg – Het is me wat.

Punt 14 – De samenvatting is iets langer dan ik mij had gerealiseerd.

Berg – Geeft niet, dat soort dingen gebeuren.

Punt 14 – dus, op een gegeven ogenblik was het om diverse wereldse oorzaken, oorlogen en overige grens en of geld kwesties, belasting plus heffing heel lastig om te komen aan alle onderdelen voor blaas balgen, en niet alleen dat ook de prijs van fossiele brandstoffen steeg naar belachelijke hoogten, en dat is voor een middelgroot bedrijf en extreem groot huishouden al snel een probleem de moeite van het laten oplopen van de spanningen waard. Ik moet bekennen dat ik door alle eerder genoemde perikelen, Eckehardt, de Alpenhoorn, het warende virus, de vrouwen en het wagenpark toch al aangedaan was, maar hierdoor werd ik pas echt gespannen, in die tijd dat de al wat sneeuw los raakte van je flank, er hier en daar al smeltwater naar beneden sijpelde was ik allesbehalve het zonnetje in huis, vaak leed ik aan nek, schouder, rug- en hoofdpijn en een scala aan andere klachten die allemaal samenvallen met stress, woede uitbarstingen, scheldpartijen, en dan weer dagen ziek op bed, thuis of in het kantoor vouwbed, nou je weet, denk ik, dat je in zo'n geval heel moeilijk tot iets anders komt dan zeuren en zeiken, Je kop staat helemaal niet naar een feestelijke opening zo ook bij mij, niks menselijks is mij vreemd. Bijlage 25 zijn diverse pagina's uit dagboeken van vrouwen en kinderen. Ze bevatten woorden en uitdrukkingen als “monster” “doosbenauwd” “emotioneel uitgeput” “moordlustig” “ogen vol vuur” “met een mes naast bed” en dergelijke, echt zeer herkenbaar voor die fase in mijn leven. Bijlage 26 is een politie rapport nadat een paar van mijn kinderen deze dienst hadden ingeschakeld omdat ik op het erf van de villa boerderij liep te razen en tieren, een aansteker in de ene hand, een benzine vat in de andere en op mijn rug een automatisch wapen. Het was misschien niet helemaal onterecht, die inval.

Punt 15 – Op de dag van de opening zelf had ik de avond daarvoor tijdens een vergadering van de door mij opgericht politieke partij Blaasbalg Belangen Partij iets te diep in het glaasje gekeken. De lokale verkiezingen kwamen er aan en ik had diverse vergader feesten georganiseerd waarvoor ik allerhande belangrijke bestuurders en overige vips residerend in de vallei had uitgenodigd, de stemming bij deze bijeenkomsten was altijd erg goed, hard nodig voor een succesvolle onderneming, bedrijf of partij, derhalve kan ik me eigenlijk niet goed herinneren waar ik was op de ochtend van de dag dat ik van plan was je flank te bestijgen, Mijn eerste herinnering aan die bewuste dag was om een uur of vijf 's middags, de zon ging alweer bijna onder, en ik lag poedelnaakt in het bed van Rudolf de uitbater van Ski-Fi Hotel Jodela ET in gezelschap van een onbekende dame, later bleek dat de grootmoeder van Rudolf te zijn. Maar goed dat ik alles vergeten was dat zich daarvoor heeft afgespeeld. Bijlage 27 is de advertentie uit de krant waarop het vergader feest van de Blaasbalg Belangen Partij werd aangekondigd. He he, nou nou, tot zover in het kort mijn rede voering waarom ik niet aanwezig was op dat ene moment dat ik had aangekondigd er zeker te zijn.

Berg – Nou Moszes daar heb je echt veel werk voor moeten verzetten, denk ik zo.

Moszes – Zes of zeven weken, alles verzamelen, schrijven, herschrijven, redigeren, bijlagen tikken, uitprinten beneden bij Vallei print service Ludwich Grass, samenstellen en binden bij copy service Ludwich Grass, joah, misschien ook wel 8 weken.

Berg – Respect, Mosz. Dat allemaal om een halve dag afwezigheid. Ik erodeer bijna spontaan een stukje van mij, als ik nog een sneeuw laagje had op mijn piek liet ik het voor je smelten.

Moszes – Mag ik je dan voor je verder afdaalt het hele rapport van 78 bladzijden dat is zelfs nog exclusief de 27 bijlagen overhandigen, De literatuur opgave en indexering zijn er bij in geschoten maar er zit wel een lange brief bij met de uitgebreide zeer gemeende excuses. Ik wou het vorige maand nog bij je afleveren maar door alle dingen om mij en in mij kwam dat er niet van.

Berg – Natuurlijk neem ik dit mee, ik zal het lezen en bewaren, er later eens op terug komen als ik je hier weer ergens tegen kom op weg naar dringende of minder dringende boodschappen. Ik neem aan dat je deze keer wel komt bij de opening van het lawine seizoen.

Moszes – Ik heb het in de agenda staan, reken er maar op! Zeker weten.

Berg – Tot ziens dan. Ik hoop dat je de alpenhoorn meeneemt. Groeten aan Greta en Esmeralda en alle andere nieuwere aanwinsten op de werk en relatie markt. Succes met de Blaasbalgen en de belangenpartij, stress factoren, de feestelijke aangelegenheden en al wat nog meer op je pad komt.

Moszes – Komt voor mekaar, zal ik doen... Het ga je goed Berg, o er zit nog een bon in voor een gratis kop koffie in het bruin café van Ski-Fi Hotel Jodela ET in het rapport, bij de sectie met de lange brief als ook een kraslot van de jaarlijkse middenstandsloterij kans op flink veel korting op al onze lokale producten.

Berg – Nogmaals bedankt Mo, ik zie je wel weer verschijnen.

De AUtomaat Van Voorbijgaande Aard

Wat zit er vandaag in je rijm automaat? Labels waar geen merk op staat een reeds opgeblazen fluit een rietwal met zoekende zonder kluit en iets voor in een ander apparaat

Gooi je inkomen er maar in en kijk en zeg wat je ervan vindt! Ik vind het wel een beetje apart het is zomaar begonnen zonder start volgens mij heeft het geen zin.

Je moet er meer waarde in gooien het beste krijg je niet met enkel fooien En wat als ik even weinig krijg gepresenteerd een lesje geleerd maar toch niet uitgekeerd een karig warmhoudertje voor dooien?!

Geloof er in dan komt het er echt uit Een rietkraag compleet met kluit het merk en label samen in één pakket een fluit waarmee je een regel redt een woekerende binnenbrand en geen spuit

Wat moet er dan in dat andere apparaat? Ik heb gehoord dat daar een adem teug in gaat daarna een hartklop en een ogenblik een jammerklacht en een laatste snik met een achter gelaten leven als resultaat.

Het is een donkere periode waarin de tijd om je heen hangt als de geest van een dode gevaar ligt overal op de loer ongelukken gebeuren je lijf en leden zijn voor koopjesjagers voer in de wagen in alle vroegte op weg vrees je al sturend wat komt er van me terecht een mist bank doemt plotseling op een op afstand verkondiger zanikt aan je slaperige kop o moeder zal het je overkomen komen ze er aan die engerds waarvan je elke avond leg te dromen

En ja hoor daar hangen ze torenen uit boven de bank van mist daar komen dan de enorme zwevende kwallen aan ze komen voor je dierbaarste bezit je rukt aan het stuur en gaat naar de tegenovergestelde baan de andere kant weer op terug naar je tafel en bed, internet dezelfde nieuwsbericht oplezer zeurt nog altijd aan je kop de zwevende kwallen vliegen je achterna hun grote zwierige tentakels vormen voor al het bezige weg verkeer onmogelijk te nemen obstakels die andere wagens stallen zichzelve ongelukkig aan elke wegkant de bestuurders zijn in paniek het resultaat is een zeer akelige en mensonwaardige toestand

De ruimte innemende kwallen komen en ze komen alleen voor jou en dat ene wat ze moeten bezitten en je weet het zijn niet je kinderen noch je schitterende vrouw die heb je namelijk niet maar je hebt iets van ware waarde een helder licht in de donkre nacht waar zelfs je eigen wereld van opklaarde je weet waarvoor ze komen maar kan en wil datgene niet missen trapt de rem in slaat rechts af en rijdt het donker bos in die wapperende tentakels mogen het niet uit je leven grissen de zwevende kwallen raak je maar niet kwijt ze blijven volgen, aan je wielen hangen hoe omslachtig en ingewikkeld je ook over duistre beboste wegen rijdt

De weg die je hebt ingeslagen loopt helemaal dood je was het goede vluchtspoor even bijster nu spring je uit de wagen verstopt je in een bijna droog gevallen sloot om de geparkeerde wagen zweven de kwallen als blinden betasten het glanzende oppervlak hun wild graaiende tentakels in de hoop het zo gewenste extreem hard nodige te vinden hetgeen waarmee ze de hele wereld in bezit willen krijgen je hart, je groot dapper kloppend hart je bent zo bang dat je dreigt ineen te zijgen en dan o pure ellende ontvang je een luidruchtig mail bericht in enen zij alle tentakels en die andere gelei massa er boven op jou gericht

Je bent er aan voor de moeite ze hebben je ontdekt ze komen er voor, komen het halen dat ene waarvoor ze door het kwaaie tot leven zijn gewekt natuurlijk wist je altijd al dat je het kwijt zou raken dat de grote boze wereld er zijn nare zwengelend zwermende werk van zou maken ze komen om staken te steken in je vlot circulerende gelukmakende wiel hier in dit duistre donkere vreeslijk natte bos grijpen ze je voor een koopje bij de mædiamårkt bemachtigde ØPPØ mobiel