(Voorheen) van Voorbijgaande Aard

gewoon een variatie Van Voorbijgaande Aard

Hectische goedemorgen!

Heel goed slecht geslapen, echt de moeite van het liggen niet waard. Ik heb maar twee benen en 1 (één) daarvan moest ik gebruiken om als eerste mee op te staan ¡, dat is 50 % (vijftig procent) kans op het juiste been, ik lag links op bed (en) stond daarom met het rechter op. Ik hou van evenwicht. Maar dat viel! tegen. Ik stond dus niet heel goed op, ik lag gewoon een stukje lager. Niet getreurd, dat kan nog wel. Ik heb inmiddels 4 potten koffie op, hoogste sterkte en flink veel op, het loopt inmiddels door mijn lichaam zonder gebruik te maken van de normale organen, daar zitten al zo veel gaten in. Mijn koffie is zo sterk dat de hulk bij mij langs komt om te ontgroenen, die kan niet tegen mijn koffie op. Het spul houdt me 5 (vijf) minuten bezig daarna zet ik weer koffie, nu probeer ik op mijn kop te staan, ik weet niet waarom maar dat kwam zomaar in me op.,

Wat moet ik met mijn layout aan, ik doe maar wat, dat krijg je er nou van. Maar beter kan het nog worden, maar het kan nog beter worden, beter zal het worden, ik wou dat het beter was, dat kan. Maar dat stel ik nog even af, ik wacht eerst af tot de layout weer gaat werken. Meestal zit dat inbegrepen bij de tekst verwerker, maar sinds dat laatste virus is het er niet beter op geworden. Ook al niet, waarschijnlijk had ik toch rechts moeten liggen en opstaan met mijn linker been en dan aan die kant uit bed vallen, dan was alles anders geweest,.

(Ben ik nou zo rommelig of zijn ... (

spartastyxiaebikerclub(punt)odt

Ik sliep een aantal dagen geleden zo enorm diep toen ik wakker werd lag ik ver in de onderwereld. Het is daar wel warm maar niet aangenaam warm, ik vond het heet. Mijn zweet had niet eens de tijd om te verschijnen het verdampte meteen en er is geen flesje water te koop in de onderwereld. Ik vond dit geen ideale plek dus ik ging op zoek naar de uitgang van deze wereld. Door de warmte stond het Van Styx kanaal helaas droog. Varen was dus niet mogelijk en varen is toch een stuk makkelijker dan lopen. De VanStyx cruise maatschappij heeft zijn drijvende handeltje opgeheven en er zat niks anders op dan lopen en meeliften met andere te diepe slapers naar de uitgang. Darknet ghouglemaps is gelukkig overal actief. De route naar buiten is duidelijk aangegeven maar er zit verschil tussen een route en een begaanbare route. De echte route is natuurlijk geen blauwe lijn en ik geen stip. Er zat van alles in de weg; rotspartijen, kuilen, gaten, naden, gleufen, kieren, holtes, dalen, onderwerelds volk, onderwereldse flora (wortels en bollen) en fauna (apen, beren, wormen en mollen), rot, s, kuil, gat, naad, gleuf, kier, holbewoners, toeristen, winkelcentra, roltrappen, draaideuren en kwaadaardige ouderen op e-bikes. De eerste 10 kilometers kosten me al een halve dag en ik moest daarna nog exact 55 kilometer en 567 meter, volgens ghougle maps. Als ik door een draaideur moest tegelijk met zo'n stapeltje oudere fietsers en of toeristen was ik zo een uur kwijt. Dit per deur en er zitten zo'n 100 draaideuren tussen de onder- en de bovenwereld en nog veel meer fietsers en toeristen. Ik kon de draaideuren maar beter ontlopen. Maar maps gaf geen andere optie blijkbaar zitten die deuren en hun centra op belangrijke strategische lokaties. Vroeger hadden we daar vast forten en kastelen neergezet. De toeristische route van boven naar de benedenaardse nederzettingen was nog redelijk begaanbaar maar iedereen ging er heen en ze kwamen maar sporadisch terug. Ik ging volledig tegen de stroom in. Ieder reisuur was pikzwart (kleur codes in de beneden wereld zijn vergelijkbaar met de Franse). Het zat mij helemaal niet mee. Het was mooi dat ik zo goed had geslapen anders was ik een nerveus wrak, nu zag ik de humor soms wel in van deze helse wandeltocht. Het was lang zoeken naar die humor erg veel kon ik niet zien. Het viel ook niet op omdat de humor even zwart was als de omgeving. Maar soms zag ik het even oplichten in het spotlicht van een e-biker.

In de onderwereld heb je gevaarlijke e-biker bendes. De Spartanen en de Gazellen, beide clubs kunnen niet met elkaar overweg. Dat is best vreemd omdat ze precies hetzelfde denken en doen maar blijkbaar is er toch iets wat zij aan elkaar zien dat ik niet zie. Dichter bij de bovenwereld zijn rollator bendes (met namen als Kaigo killers, Gemino bastards, Olympos cruisers, Taima tigers), het terrein is daar vriendelijker voor onvriendelijke mensen met een pensioen, hun rollators zijn uitgerust met wapentuig en vervelende gadgets. In vergelijking met die bendeleden ben ik nog jong en fit maar die fietsen gaan sneller dan ik kan lopen. Ik ben in de buurt van verschillende winkelcentra 5 x overvallen door zo'n bende maar ze lieten me gaan. Ouderen heb ik niets te bieden. Ik heb geen kortingsbonnen, geen pensioen opgebouwd, geen pillen op zak, geen vakantie plannen, ik drink niet (geen drank dus), heb geen kinderen en dus kleinkinderen en dan ook geen foto's of loopbaan verhalen, geen energie korting, vraag niks voor goede doelen en dus kwam ik vijf keer met de schrik vrij en flink wat blikken vol verwijt. Ik slaapwandelde verder, het is er zo donker dat er geen verschil was tussen lopen met ogen open of dicht. Op een bepaald moment viel ik al lopende in slaap, dan wurm ik verder in de tegenover gestelde richting van de sjokkende meute, vloek zo nu en dan vol automatisch tegen 20 agressief bellende Gazelle Zat-u-daarah of Sparta Bells Angels e-biker leden. Na een paar uren wroeten schrik ik dan wakker bij de hel verlichtte draaideuren bij de ingang van het zoveelste onderwereldwinkel centrum. Daar is het oppassen voor weglopende middelen in ruil voor weglopende middelen, alles loopt daar maar alles loopt weg. Meestal met de massa mee naar de onderwereld. Voorbij de uitgang is geen licht en loop je door in het pikkedonker tegen de massa in naar de volgende koopgoot.

Aan het einde van de onderwereld neemt het aantal winkelcentra enorm toe en is er meer kunstmatig licht. Ik dacht dat dit sneller zou gaan maar het maakt geen verschil, omdat je alsmaar loopt de dralen voor etalages en in winkels waar je niks hoeft maar wel iets kan kopen, daar denk je dan heel erg lang over na. Voor ik het weet loop ik met 2 halfvolle plastic tasjes in elke hand door zo'n centrum en zodra ik weer buiten ben in het donker erger ik me kapot aan die vier onhandige tasjes vol nutteloos spul. Die gooi ik na 15 minuten weg, dan hoor ik altijd iets ritselen op de dump plek. Ik vermoed dat er onderwezens zijn die deze spullen terug brengen naar het centrum om het spul weer aan anderen te verkopen.

De uitgang van de onderwereld zit tussen twee centra in. Zodra ik door de onzichtbare deur van de ene naar de andere wereld wandelde begon alles in mij te protesteren. Mijn koopkrachten en mijn koopzinnen speelden op en vonden dat ik meteen weer over de grens moest gaan om meer uit te geven want dat is goed voor die ene wereld aan de andere kant. Dat was het enige teken dat ik de grens tussen die ene en andere wereld over was. Nou ja en de zon natuurlijk maar ik was te laat terug en die verlicht dan de verkeerde kant van de aardbol. Ik was heel erg moe na deze hele onderneming maar ik keek ik er niet naar uit om thuis te komen en naar bed te gaan want voor ik het weet slaap ik opnieuw heel diep en word weer wakker in de onderwereld. Dan zit ik vast in een ontzettende kringloop. Dus vanaf nu zet ik alles op alles om maar zo slecht mogelijk te slapen. Ik drink meer koffie dan ik aan kan, ik kijk tv tot vroeg in de ochtend, ik eet bloeddruk verhogers bij de vleet, ik werk te hard en werk niet genoeg, ik zit op een pieker cursus, ik schrijf alleen 's nachts, kortom ik ben zo instabiel als .. eh en ik kan niks onthouden en snap niks, ik laat alles uit handen vallen, spreek incoherent en onduidelijk maar dit is voor mijn eigen best wil, en als het goed is voor mij is het ook goed voor anderen, denk ik.

Weltrusten (jullie dan, ik neem nog een oploskoffie, verhouding eenderde koffie, tweederde water).

Hidden tracks

Ik heb een hidden track geschreven maar ik weet niet meer waar ie is, ik heb ooit een cd vol hidden tracks gemaakt en uitgebracht, het werd geen succes niemand kon iets vinden, met de wederopstanding van het vinyl weet ik niet meer waar ik mijn tracks moet verstoppen als je een lp achterstevoren draait dan komt er iets te voorschijn maar dat is niet opzettelijk, ik leg dan maar een single onder een plaat op de platenspeler dan is er tenminste nog iets verstopt.

? (over: nemen zonder na te denken..)

Hip Hop Hip Hop Hip Hop Hip Hip Hop Hop H i p H op Hiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiip Hip Poh Hop Hi p Waarom noem ik Hip Hop hip hop?

Wat kan ik daar nu nog aan doen?

Hup-Hap HepHyp Hïp Høb

Hier, een korte gedachte die waar mag worden,

Als de koek op is dan komt het gebak op tafel.

D'r is Superman, Spinne(n)man, Vleerman en nu is er .. (onderde)plakman.

Naar bed, het is vijf over 7. Maar ik mocht Studio Sport zien. Nee, je mocht het deuntje horen en de aankondiging van de wedstrijden bekijken. Dat heb ik duidelijk uitgesproken en ook nog op papier gezet. Dus tandenpoetsen, pyjama aan en nu niet meer treuzelen. Morgen moet je weer om half zeven opstaan, de kinderen uit bed halen, naar je werk rijden, de computer aanzetten en doen wat je baas zegt. Je kunt daar tijdens de lunchpauze online de samenvattingen van de wedstrijden nog bekijken als je dat zou durven. Maar de kinderen dan? Die hoeven pas om half acht uit bed dus die hebben nog tot 5 voor 8 om naar Studio Sport te kijken. Ik vind het niet eerlijk. Ik wil morgen niet naar het werk. Dat had je eerder moeten bedenken voor we dit huis kochten en jij kinderen wou. Jij wou ze toch ook? Ja, om jou een plezier te doen. Mag ik dan geen eredivisie voetbal met ze kijken? Ga naar bed Man, dan poets je je tanden maar niet. Hop naar boven en slapen. Ik zei “Niet meer treuzelen!” dus.. Okay, maar zou je mijn verzoek nog willen lezen over de CL wedstrijd deze week? Ik hoop dat je dan alsjeblieft een uitzondering maakt op de huisregels. Natuurlijk schat, ik zal er werk van maken en beide A4 velletjes doorlezen en dan laat ik je wel weten wat ik heb besloten. Dank je wel lieverd,

Welterusten ..

Ik ben echt heel sociaal maar ik deel dat liever niet met anderen.

Hein, De Gedachter vs. Klokky, Het Tijdmonster

Klokky had al menig slachtoffer gemaakt en die lagen en zaten overal, sommige stonden er monumentaal bij, anderen zaten onder Klokky's garderobe. Sterker nog niemand had Het Tijdmonster ooit verslagen, hij sloeg je neer met een simpele tik of tok. Geen grof geweld hij liet je gewoon vele jaren uitrazen in zijn ring en opeens viel het hartstikke stil. Dan tik.

De Gedachter kwam van ver buiten de tijdzone. Hij was binnen gekomen op een koffieschotel helemaal uit de tijd. Klokky kende hij alleen van de verhalen. Aan tijd had Hein, De Gedachter een broertje dood, altijd is er tijd, en dat hoopt zich maar achter je op, het moet maar herinneren en dan weer vergeten en dan opeens na 80 of 90 jaren tijd zing je weer kinderliedjes, dezelfde als 75 of 85 jaar geleden. Maar wat Klokky daar mee te maken had was Hein een raadsel. Tijd is zon en niet dat tikkende monster naast je bed of om je pols. Niet dit vreselijke geval dat nu voor hem stond te pronken met zijn aanbidders en slachtoffers.

Het Tijdmonster keek De Gedachter een paar keer boos en doordringend aan. Hein keek een keer fronsend en intens vervolgens zet De Gedachter zijn blik op raadselachtig en Klokky keek alwetend. Nee dit was niet zomaar een tegenstander zag Hein, dit was een tegenstander van formaat, die wijzer was echt groot die ander niet zo maar die was rap, die andere was bijna even groot als de grote maar rapper dan de kleine. Die ging zo maar de kring rond.

De Gedachter nam een positie aan in de kring rondom Het Tijdmonster. Klokky tikt op zijn voorhoofd, Hein sloeg de wijzer weg. De Gedachter keek weg van Klokky maar Het Tijdmonster was er toch, hij tikte gewoon harder, Hein stak vingers in zijn oren en keek weg maar Klokky ging zitten in zijn geweten. Klotezooi. Dit moet wel uitlopen op een fysiek gevecht. Denken helpt niet dan maar wrijven. Hein wees Het Tijdmonster op zijn eigen lege pols. Niks te zien. Klokky keek heel even verontrust, tikte tien keer een geluid en de mobiele telefoon van De Gedachter begon te jengelen. Klokky keek trots en gloeide daar zelfs een beetje van.

Hein keek op zijn telefoon 09:57. Verdomme, eerst koffie dan vechten. Het Tijdmonster schonk De Gedachter in die pakte het kopje bij het oor en dronk de koffiekop in één teug leeg. Klokky schonk meteen weer in, hij was zijn tijd aan het rekken. Hein wist dit maar hij had vooral zin in koffie. Laat maar rekken.

Na 7 kopjes koffie was het klaar. Klokky keek ontspannen naar de overdreven drukke De Gedachter. Hij liet een aanbidder zijn kat vast uit het bakkie halen. Hein was al druk bezig met vechten nog voor ie was begonnen. Het ging echt goed vond hij. Het ligt in ieder geval niet aan de voorbereiding en die koffie was gelukkig heel erg sterk, de kracht van die koffie zat in hem, The Force. Het Tijdmonster keerde hem een moment de rug toe en net op dat moment sloeg De Gedachter op hol. Hij gaf Klokky een genadeslag, toen nog een, maar Klokky keek er niet van op. Die tikte rustig door. Hein probeerde het met een rechter inhaalslag en nog een linker op de koop toe maar ook nu klonk er alleen een zacht getik, wat een monster dacht De Gedachter hard op. Het Tijdmonster vond dit niet leuk en gaf Hein een zwieper met zijn secondewijzer.

Nou moe, dacht De Gedachter stil. Hij probeerde een rugslag en een buikslag, een hagelslag, een donderslag bij heldere hemel maar niks bracht Het Tijdmonster van zijn stuk. Hein haalde zijn beste slag, de radslag uit de kast (die heeft ie altijd bij zich, de kast). Klokky begon te gniffelen, Ha! een moment van verzwakking dacht Hein, snel nog een radslag, Klokky's gegniffel ging over in gegier, toen begon ie er bij te schudden en te huilen. Nog één poging tot doodslag had De Gedachter in gedachten maar Het Tijdmonster was alweer over gegaan in zijn normale getik, het momentum was weer over. De Gedachter tikte stil mee met Klokky, The Force was een beetje uitgewerkt.

Ik bied remise! Zei De Gedachter .. of uitstel van remise! Klokky liet zijn wijzer een paar keer rondgaan, 3 dagen verstreken zo en hij greep toen het bakkie van de kat en Hein mocht daar een poosje zijn kamp opzetten tot Klokky wist of ie uitstel van remise zou accepteren. Het Tijdmonster zou ondertussen voor alles zorgen, koffie en koffieroom, een koekje, televisie, muziek, verandering en zo. De Gedachter moest alleen zo nu en dan de bak verschonen en later als de kat uit de zak kwam en terug wou in zijn bakkie dan moest Hein zelf maar iets verzinnen om te doen. De Gedachter nestelde in het bakkie en daar veranderde veel, o.a. Het Tijdmonster verdween uit zijn gedachten ook de dreiging van de kat en de zak loste op in andere dreigingen. Hein, De Gedachter vond dat hij had gewonnen, Klokky, Het Tijdmonster liet hem in die waan bestaan.

De spiratie

 De spiratie wil niet door de entree. Ik probeer het door er op in te praten maar dat helpt niet. Ik verzin iets anders maar daarmee krijg ik er ook geen beweging in. Ik rol het naar de krappe ingang. Ik neem een aanloop en ren er op af en duw met mijn volle gewicht tegen de spiratie. Na 5 keer merk ik dat er schot in komt maar bij de s blijft het hangen. Ik loop naar links pak het uitpuilende stuk van de spiratie en probeer het er tussen te stoppen. Loop naar rechts pak de uitstekende delen steek ze terug naar binnen. Dan begin ik weer met duwen tegen de netter gemaakte spiratie. Maar het blijft steken.    Ik moet iets verzinnen. Ik draai een pootje los van de p in spiratie dan staat er even soiratie _ maar er loopt een beetje lucht uit en dan past het  misschien. Ik pak de spiratie bij de soi en prop het een stukje verder door de nauwe doorgang, dan pak ik de ra pers het samen en duw en als laatste de tie, ik probeer de spiratie als een slaapzak in een draaghoesje te frommelen. Het gaat langzaam beter. De soi zit er al voor tweederde in. De i geef ik een voorzichtig trapje en nog een wat minder voorzichtige dan floept die i er ook in met puntje en al.    Nu heb ik nog de ratie en als laatste het _ van de p (nu o). Ik bedenk iets met eten, een val voor de rat. De rat heeft trek en loopt in de val. Ik heb alleen nogmaar de ie over. Altijd moeilijk. Ik trek er aan, sla er op, lieg er tegen, ga er tegen in bezwaar, leg de zweep er over maar ie geeft geen krimp. Met een list haal ik het puntje van de i en dat .tje krijg ik er zomaar in. De i zonder puntje geeft zich gewonnen en gaat er gewillig achteraan. De e wrik ik met het losse pootje van de p er uiteindelijk door, dan gooi ik de_ van de p door het nauwe oog of spleet of porie wat het op dit moment ook is. Dan zit er eindelijk soiratie_ in, draai het pootje weer aan de p en zet mijn in voor spiratie.

Inspiratie. Zet de inspiratie aan want als de inspiratie uit staat heb ik er nog niets aan, ook al heb ik het binnenstaan.

Zwaarademen

Had ik het niet gedacht. Al dat gedoe over kortademigheid en apneu. Ik had al zo'n vermoeden dat er een logischer verklaring voor was. Nou het was de moeite waard. Ik heb hier drie jaar op gewacht maar nu heb ik um te pakken, de dikke man die op me gaat zitten terwijl ik lig te pitten. Jullie hadden het gezicht moeten zien van de dikke man toen ik hem eindelijk te pakken had, ik had drie jaar nodig om mij zelf te klonen en snel volwassen te worden zodat ik een exacte replica van mij was. Die viel in slaap en vanuit een kier in de muur kwam de dikke man te voorschijn, het was eerst uitermate klein zoals u nu voor u ziet dokter, in dit potje, dit kleine rot dingetje dat daar een beetje in het potje loopt te ijsberen, maar zodra mijn replica in slaap viel klom ie via de poten van het bed op het matras en ging op de kloon zitten en groeide uit tot de dikke man. Voor mijn kloon-ik wakker wordt door gebrek aan lucht maakt ie zich weer heel klein. Daarom zag ik hem nooit. Maar nu heb ik het allemaal op film gezet. Wat denkt u dokter dit is toch een doorbraak! Dit is het bewijs dat apneu heel iets anders is dan wij denken, dat het uit kieren komt en op ons zit te zitten met zijn 120 kilo schoon aan de haak. Geen wonder dat ik niet kon slapen, toch. Niemand kan vrij ademhalen met al dat blubberende overgewicht voor de mond en neusgaten en de extra kilo's die de lucht uit de borstkas persen. Nou dokter zal ik de nu nog kleine maar vette vent maar aan u geven voor verder onderzoek. Dan kan ik met een gerust hart slapen en vertrouwen op de medische wetenschap om dit tot op de bodem uit te zoeken. Ik moet nu gaan mijn kloon is weggelopen. Dat is lastig omdat ik nu op plekken word gezien waar ik niet gezien wil worden, ik was zelfs op mijn werk. Nou bedankt dokter, voor uw hulp. Die experimentele medicijnen waren best fijn en zonder dat spul had ik mij nooit durven klonen. Ik had zeker de dikke man uit de naad niet ontdekt. Nogmaals bedankt. Ik ga er uit via het raam dat heb ik nog nooit gedaan ik maak even gebruik van u stoel om het raam te openen. Dag dokter en nu nog kleine dikke man.

Welterusten.